Het staat vast dat CVS beperkingen oplegt aan persoonlijk, beroepsmatig en sociaal functioneren. De levenskwaliteit van CVS- patiënten is daardoor veel lager dan die van gezonde mensen. De activiteiten van de patiënt nemen af, ze hebben vaak geen fut meer voor sociale activiteiten. Werken is er meestal niet meer bij, contacten met collega’s verdwijnen en de financiële situatie verslechtert. Niet zelden raken CVS- patiënten in een sociaal isolement. Spontaan herstel treedt bij deze aandoening zelden op. Uit onderzoek is gebleken dat slechts 10% van de volwassenen met CVS op langere termijn spontaan herstelt. Voor jonge patiënten (10- 18 jaar)is de prognose aanzienlijk beter, de meerderheid herstelt spontaan na enige maanden tot jaren.