Wat is CIA?

CIA staat voor Contra-expertise en Inspanningsonderzoek naar Arbeidbelastbaarheid. Deze testopstelling bedoelt een zogenaamd ergometrische methode te zijn voor de objectieve en kwantitatieve bepaling van de Fysiek Functionele Arbeidbelastbaarheid (FFA) van de mens. In het bijzonder ten aanzien van zogenaamde ergolytische ziekten, ziekten waarbij vooral het verliezen van energie uit het lichaam in het algemeen en uit het bewegingsapparaat in het bijzonder in het geding is. Hierbij is het van essentieel belang dat het hier niet zozeer gaat om de op te brengen krachten door het lichaam maar om het uithoudingsvermogen, waarbij vooral repeterende en aanhoudende motorische activiteiten aangetast zijn.

CIA gaat niet uit van het uitgeoefende beroep maar meet qua kracht en uithoudingsvermogen verschillende deelactiviteiten van het lichaam die bij een gegeven beroep worden geacht te (kunnen) worden uitgevoerd en opgebracht. Deze deelactiviteiten worden voor elke patiënt bepaald die men nog in staat acht eigen arbeid dan wel ‘aangepaste, geschikt geachte arbeid’ te verrichten en worden door de keuringsinstanties als UWV (GAK, Cadans, Uszo) etc. samengesteld uit de willekeurig gekozen gegevens van het Functie Informatie Systeem (FIS) of, tegenwoordig, de Functionele Mogelijkheden Lijst (FML).

Dit is een verzameling profielen over allerlei functies maar zeer algemeen van aard. Op basis van dit profiel wordt aangegeven wat iemand in een bepaalde functie moet kunnen verdragen. Dit kan erg subjectief zijn omdat enerzijds niet de in het geding zijnde functie zelf wordt geprofileerd en anderzijds de belastbaarheid van de patiënt wordt ingeschat door de verzekeringsgeneeskundige.

Het bezwaar van zo’n ‘belastbaarheidspatroon’ of ‘verwoording belastbaarheid’ is het feit dat aan de patiënt toegedichte eigenschappen ten aanzien van zijn/haar belastbaarheid door inSCHATTINGen worden vastgesteld. En schattingen ten aanzien van diens FFA zijn ongewenst en medisch-wetenschappelijk laakbaar.

Door CIA worden de verschillende in het ‘belastbaarheidspatroon’ genoemde activiteiten aan de werkelijkheid getoetst volgens een bepaald onderzoeksprotocol. De basis van CIA is de door de keuringsinstantie c.q. verzekeringsgeneeskundige geproduceerde formulieren waarop het ‘belastbaarheidspatroon’, repectievelijk de ‘verwoording belastbaarheid’ is vermeld.

Essentieel is dat CIA altijd individueel gericht is; het onderzoeksprotocol wordt afgestemd op het specifieke individu. Elke willekeurige aanname doet de persoon in kwestie tekort. Op basis van de afgenomen testen kan objectief worden bekeken of de in het geding gebrachte functie door de persoon in kwestie kan worden uitgeoefend, al dan niet met beperkingen. In alternatieve zin kan worden bekeken of de persoon in kwestie geschikt is voor reïntegratie, eventueel in een andere functie binnen dezelfde organisatie wanneer de huidige functie inderdaad ongeschikt blijkt. Hierdoor is CIA ook een aantrekkelijk meetinstrument voor de werkgever, arboarts en/of uitkerende instantie.